เบื่อแววตาคู่นี้ของฉันบ้างไหมที่ยังคงมองแค่เธอ
    เบื่อฟังเสียงของฉันบ้างไหมที่ย้ำว่าฉันรักเธอ
    กับคำพูดเก่าๆ คนพูดเก่าๆ เธอจะซึ้งมันอยู่ไหม
    อยากจะบอกว่ารัก ซ้ำๆๆๆๆๆให้จำขึ้นใจ
    บอกกับเธอคนเดียวคนเดียวคนเดียวให้เธอมั่นใจ
    ไม่ว่านานสักเพียงใด
    รู้ไว้ว่าฉันไม่เปลี่ยนใจแล้ว


  • OK*Fri 18 Mar 2548 - Seminar at Pattaya
  • OK*11 Mar 2548 , 13:00 - คุม Demo LAB Distribution System
  • OK*22 Feb 2548 , 13:00 - คุม สอบ ห้อง 415 ตึก 3
  • OK*Seminar Poster
  • OK*Paper - A routing architecture for ... *** destination-oriented+credit-base congestion control
  • PG//PB*NS2 - try DSR simulation
  • PG*computer networking
  • PG*NS2 - try TCL/TK
  • PG*Basic - BGP

วันอังคาร, มีนาคม 08, 2548

เคยคิดไหมว่า...

ไม่รู้ว่าพูดอะไรแรงไปหรือเปล่าอะนะ ก็เลยทำให้คิดมาก
ประมาณว่า ตอนนี้ ถ้าพี่ต่อยังดูแลนุ่นได้ไม่ดี ก็ขอทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดแล้วกัน
พี่ต่อไม่อยากให้นุ่นติดโทรศัพท์หนะ เดี๋ยวสมองจะเสื่อมนะ อิอิ
อย่าคิดว่า...การที่เรามีโทรศัพท์...เราต้องใช้มัน...มันก็กลายเป็นว่า โทรศัพท์ควบคุมเรา...แทนที่เราจะใช้มันเมื่อจำเป็น
และแน่นอน พี่ต่อไม่ใช่คนติดโทรศัพท์....และคิดว่าจะไม่เปลี่ยนไปใช้ zad ด้วย..เพราะไม่อยากให้ promotion มันเป็นตัวกระตุ้นให้เราต้องใช้มัน
...เพราะพี่ต่อ...ควบคุมโทรศัพท์....
การได้คุยกันเรื่อยๆทางโทรศัพท์ เพราะเราอยู่ไกลกัน ก็เป็นสิ่งที่ช่วยให้เราทั้งคู่มั่นใจว่า ยังเหมือนเดิม
ไม่จำเป็นต้องคุยกันนานๆหรอก วันละนิด แต่ขอให้รู้ว่าทำอะไรอยู่...ยังปลอดภัย..ยังกินอิ่ม...ยังมีความสุขก็พอ...แต่นุ่นก็คิดมากไปนั่น โอ้ว .....
เคยคิดไหมว่า...เราน่าจะคิดให้มาก เฉพาะเรื่องที่จำเป็น...
เคยคิดไหมว่า...เราต้องตัดสินใจเดิน...แม้ว่าอะไรหลายๆอย่างจะไม่แน่นอน แต่การตัดสินใจเดินก้าวเล็กๆ ก็ช่วยให้เห็นอะไรๆมากขึ้น
เคยคิดไหมว่า...ทุกสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี้...เพื่ออะไร...มีประโยชน์ไหม...

ขอโทษที่ไม่ค่อยได้คุยกัน....เข้าใจนะว่าช่วงเรียนจบใหม่ๆจะเครียด...ส่วนที่ถามหนะ ไม่ได้อะไรหรอกนะ แค่อยากรู้เฉยๆ ว่านุ่นวางแผนว่าอะไร
แต่นุ่นก็บอกแค่ว่า วางแผนไว้เพียบ...อ้าว จะรู้ไหมเนี่ย...กรำ

ดีใจที่นุ่นจะกลับไปเป็นตัวของตัวเอง...วันที่เจอกัน..รู้สึกว่านุ่นไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่นะ......
อยู่กับตัวเองบ้างสิ...จะได้รู้ว่าเราต้องการอะไร ... แค่ไหนถึงพอ....เห็นแก่ตัวเพื่อดูแลหัวใจตัวเองบ้างก็ได้ ok ไหม
อยากให้นุ่นดูแลตัวเอง รวมทั้งความรู้สึกตัวเองก่อน..แล้วค่อยคิดถึงคนอื่นนะรู้ไหม...
ทำยังไงก็ได้ ให้ตัวเอง มีความสุขเสียก่อน...แล้วค่อยไปนึกถึงคนอื่น
การช่วยคนอื่น จนตัวเองเดือดร้อน....พี่ต่อไม่เห็นด้วยนะ
เพราะพี่ต่อคิดอย่างนี้หละมั้ง..ก้อเลยทำให้นุ่นรู้สึกเหมือนโดนทิ้ง แต่ที่จริง...มันก็เหมือนพี่ต่อกลับมาดูแลตัวเอง
พอเคลียร์ตัวเองได้แล้ว...ก็ค่อยไปดูแลนุ่น
คนที่พี่ต่อจะอยู่ด้วยแล้วทำให้พี่ต่อมีความสุข...พี่ว่านะ...คนๆนั้น ต้องอยู่คนเดียวแล้วมีความสุขได้
เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมา...ผู้หญิงบางคน พอขาดเรา ....ก็เฉา..พอเรากลับไปเจออีก..โอ้...แทนที่จะร่าเริงสดใส...กลับหดหู่ซะ
อยู่คนเดียวแล้วยังทำให้ตัวเองมีความสุขไม่ได้...จะทำให้คนอื่นมีความสุขได้อย่างไร

ถ้าตอนนี้ได้กอดนุ่นเบาๆ คงดีขึ้นนะ ก็บรรยายมาซะยาว หวังว่า จะทำให้เราเข้าใจกันมากขึ้นนะ ไม่รู้ว่านุ่นจะรับพี่ต่อได้ไหม
ก็ยังมีเวลาดูกันไปดูกันมาอย่างที่นุ่นขอไว้อีกมาก...แต่พี่ต่อก็เป็นอย่างนี้แหละ..บางมุมนุ่นอาจไม่เคยเห็น..ก็อาจแปลกๆไป

อย่างที่ว่า...พี่ต่อก็กำลังดูๆนุ่นอยู่เหมือนกัน...ซึ่งเราต่างไม่มีเวลาเรียนรู้กันมากนัก แค่การทดสอบเล็กๆ..ก็อาจทำให้อะไรๆพังทลายได้
ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้ว..ย่อมแสดงว่า...ความรักของเธอ ช่างเปราะบางเหลือเกิน...เปราะบางจนน่ากลัว..ว่าจะแตกเมื่อใดก้ไม่รู้...

พรุ่งนี้กรูต้องปั่น proposal ให้เสร็จ ดูๆตัวอย่างแล้ว..อืม...กรูจะเขียนยังไงวะเนี่ย....